goals achievement

Πέτυχε τους στόχους σου για τη νέα χρονιά

Άλλη μια χρονιά φτάνει στο τέλος της! Πέρα από το εορταστικό κλίμα, τα ψώνια, τις επισκέψεις σε συγγενείς και το καλό φαγητό, πολύ άνθρωποι συνηθίζουν να θέτουν στόχους για τη νέα χρονιά. «Φέτος θα χάσω 20 κιλά», «θα πετύχω τους επαγγελματικούς μου στόχους», «θα περάσω το μάθημα που χρωστάω στη σχολή», «θα βρω τον άντρα ή τη γυναίκα των ονείρων μου», «θα αποταμιεύσω ένα ποσό για τις σπουδές των παιδιών μου», «θα πάω επιτέλους εκείνο το ταξίδι που πάντα ονειρευόμουν» και άλλα πολλά. Πολύ πιθανόν κάποιους τέτοιους στόχους θέσαμε και για το 2019.

Κάνοντας όμως τον απολογισμό μας συνειδητοποιούμε ότι ελάχιστοι από αυτούς τους στόχους υλοποιήθηκαν. Μάλιστα για κάποιους από αυτός δεν προσπαθήσαμε καν. Μία που τους θέσαμε πέρυσι και μία που τους θυμηθήκαμε φέτος! Δεν είναι τυχαίο και ταυτόχρονα οξύμωρο ότι πολλοί άνθρωποι αυτή τη χρονική περίοδο του έτους βιώνουν μια μελαγχολία, τη μελαγχολία των Χριστουγέννων. Δεν μιλάω για αυτούς που βιώνουν αυτό το συναίσθημα λόγο της μοναξιάς αλλά για αυτούς που ενώ είναι με την οικογένειά τους, τους συγγενείς, τους φίλους και περνάνε καλά, εσωτερικά νιώθουν ένα δυσάρεστο συναίσθημα.

Τι συμβαίνει λοιπόν με τους στόχους και την επίτευξή τους; Το να θέτει κανείς στόχους δεν είναι κάτι απλό. Δεν είναι απλά μια απόφαση για κάτι που θέλουμε. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, όταν θέτουμε έναν στόχο, είτε κοντινό είτε μακρινό, είτε εύκολο είτε δύσκολο, ένα τμήμα του εγκεφάλου μας πιστεύει και λειτουργεί σαν να τον έχουμε ήδη επιτύχει. Όταν κατέχουμε κάποιο αγαθό, γίνεται επέκταση του εαυτού μας και η απώλεια του μας κάνει να αισθανόμαστε άσχημα. Αυτό είναι κάτι που έχει αποδειχτεί ότι συμβαίνει και σε μη υλικά αγαθά, που δεν είναι αντικείμενα «αληθινής» ιδιοκτησίας. Αρκεί να έχεις την προσδοκία ότι κάτι θα σου ανήκει στο μέλλον, για να αισθάνεσαι ότι αποτελεί μέρος της ζωής σου. Φαίνεται ότι ο εγκέφαλος δεν μπορεί να διακρίνει εύκολα ποια πράγματα επιθυμούμε και ποια πραγματικά έχουμε.

Από την μια πλευρά, όσο μεγαλύτερος είναι ένας στόχος, τόσο περισσότερο άγχος θα δημιουργήσει η τυχόν μη επίτευξη του. Θα μπορούσε λοιπόν κάποιος να πει ότι το να θέτουμε μικρούς και ρεαλιστικούς στόχους είναι πιο λογικό, για να γλιτώσουμε τον φόβο της απώλειας που θα προκληθεί αν δεν επιτευχθούν. Από την άλλη, η ντοπαμίνη, χημική ουσία και νευροδιαβιβαστής που εκκρίνεται από τον εγκέφαλο, μας κάνει να αισθανόμαστε ευχάριστα θέτοντας έναν δύσκολο στόχο ακόμη και αν ακόμη δεν έχουμε κάνει κάτι για αυτόν, ακριβώς επειδή ο εγκέφαλος τον θεωρεί ήδη μέρος του.

Για να πετύχεις όμως ένα στόχο πρέπει να πληρώσεις ένα τίμημα κι αυτό είναι το κομμάτι που οι περισσότεροι «χάνουμε» όταν θέτουμε στόχους. Όλοι θέλουμε να χάσουμε βάρος ή να έχουμε ένα πιο υγιή σώμα αλλά ποιος είναι διατεθειμένος να προπονείται καθημερινά για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα; Η επίτευξη ενός στόχου είναι άμεσα συνυφασμένη με τη διαδικασία της αλλαγής. Κατά τη βαθύτερη διαδικασία μετασχηματισμού και αλλαγής οι άνθρωποι εμφανίζουν διάφορες αντιδράσεις στην συμπεριφορά τους όπως αντίσταση, άρνηση, άγχος, θυμό και απογοήτευση. Για να επιτευχθούν οι στόχοι μας θα πρέπει να οδηγηθούμε σε μια νέα καθημερινότητα. Αυτό σημαίνει ότι κάποια πράγματα από το παρελθόν θα αλλάξουν. Δεν μπορούμε να επιτύχουμε νέους στόχους με παλιές συμπεριφορές. Με άλλα λόγια, δεν μπορούμε να φέρουμε ένα καλύτερο αποτέλεσμα επαναλαμβάνοντας όσα κάναμε μέχρι χτες. Επομένως, η επίτευξη στόχων προϋποθέτει μια αλλαγή στον τρόπο σκέψης, τη νοοτροπία και μια αλλαγή στην συμπεριφορά μας.

 

ΒΗΜΑ ΠΡΩΤΟ

Στο πρώτο βήμα θα πρέπει να απαντήσουμε σε κάποια βασικά ερωτήματα πριν κάνουμε οποιαδήποτε απόπειρα να βάλουμε στόχους. Τα ερωτήματα που θα θέσουμε στον εαυτό μας είναι αυτής της μορφής:

· Είμαι έτοιμος να αποδεχθώ την επόμενη φάση και να αφήσω πίσω το παρελθόν;

· Είμαι έτοιμος να αναγνωρίσω τις μη λειτουργικές πτυχές των πεποιθήσεων και της συμπεριφοράς μου και να τις αλλάξω;

· Είμαι έτοιμος να μελετήσω με ψυχραιμία τις αδυναμίες μου και να κάνω κάτι για αυτές;

· Είμαι έτοιμος να πληρώσω το τίμημα που θα χρειαστεί για να πετύχω τους στόχους μου;

Σε αυτό το σημείο καλό θα ήταν να γνωρίζουμε και τα 6 στάδια που περνάμε όταν βρισκόμαστε σε μια φάση μεταμόρφωσης ή αλλαγής

1. Αδιαφορία. Στο πρώτο στάδια υπάρχει πλήρης απουσία πρόθεσης αλλαγής συμπεριφοράς.

2. Σκέψη για αλλαγή. Αντιλαμβάνομαι την παρουσία του προβλήματος ωστόσο δεν δεσμεύομαι να προβώ σε αντίστοιχες δράσεις.

3. Προετοιμασία. Αποφασίζω να κάνω πράξη το σχέδιο για αλλαγή.

4. Δράση. Τροποποιώ ενεργά τη συμπεριφορά μου.

5. Διατήρηση. Η αλλαγή αρχίζει να συμβαίνει και η νέα συμπεριφορά αρχίζει να αντικαθιστά την παλιά.

6. Υποτροπή. Επιστρέφω ξανά σε προηγούμενα μοτίβα συμπεριφοράς.

Ανάλογα το χαρακτήρα και την ιδιοσυγκρασία του κάθε ανθρώπου το κάθε στάδιο μπορεί να έχει διαφορετικό βαθμό δυσκολίας. Για παράδειγμα για έναν άνθρωπο που ενθουσιάζεται εύκολα τα στάδια της σκέψης για αλλαγή, της προετοιμασίας και της δράσης μπορεί να είναι εύκολα και να τα περνάει χωρίς δεύτερη σκέψη. Ο ίδιος άνθρωπος όμως μπορεί να δυσκολεύεται πάρα πολύ στο στάδιο της διατήρησης και της υποτροπής είτε γιατί απογοητεύεται με την ίδια ευκολία που ενθουσιάζεται, είτε γιατί μπορεί να ενθουσιαστεί εύκολα με κάτι άλλο και να αποπροσανατολιστεί από τον αρχικό του στόχο.

 

ΒΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ

Προκειμένου να έχουμε μια αίσθηση πληρότητας στη ζωή μας προτείνω να θέτουμε στόχους που αφορούν και του 8 βασικούς τομείς της ζωής ενός ανθρώπου. Οι τομείς αυτοί είναι:

1. Ανθρώπινες σχέσεις

2. Οικογένεια

3. Φυσική κατάσταση

4. Εργασία

5. Οικονομικά

6. Πνευματικότητα

7. Τρόπος σκέψης

8. Τρόπος ζωής

Η στοχοθεσία θα πρέπει να έχει μια πιο ολιστική προσέγγιση και να μην ακολουθεί τις κοινωνικές επιταγές που δημιουργούν ανισορροπία στον ψυχισμό του ανθρώπου.

 

ΒΗΜΑ ΤΡΙΤΟ

Όταν θέτουμε έναν ξεκάθαρο στόχο θα πρέπει να έχουμε και ξεκάθαρες απαντήσεις στα εξής ερωτήματα:

1. Γιατί έχω θέσει αυτόν τον στόχο; Γιατί αυτόν κι όχι έναν άλλον; Τι θέλω να ζήσω μέσα από τη διαδικασία επίτευξης του στόχου μου; Πως η διαδικασία επίτευξης του στόχου μου με βοηθάει να αναπτυχθώ; Με ποιόν τρόπο η επίτευξη του στόχου μου συνεισφέρει στο κοινωνικό σύνολο; Τι συναίσθημα θα νιώσω όταν πετύχω το στόχο μου; Με ποιόν τρόπο θα βελτιώσει τη ζωή μου η επίτευξη του στόχου αυτού;

2. Για ποιόν έχω θέσει αυτόν τον στόχο; Για μένα, για την οικογένειά μου, για το αφεντικό μου, για την εταιρία μου, για την κοινωνία;

3. Τι ακριβώς θέλω να πετύχω; Με ποιόν τρόπο θα καταλάβω ότι πέτυχα τον στόχο μου; Είναι μετρήσιμος;

4. Πως θα καταφέρω να πετύχω το στόχο μου; Τι είδους εφόδια θα χρειαστώ και ποιοι άνθρωποι μπορούν να με βοηθήσουν;

 

ΒΗΜΑ ΤΕΤΑΡΤΟ

Εφόσον έχουμε κάνει όλα τα παραπάνω βήματα φτάνουμε στην τελική διαδικασία όπου θα πρέπει να «σπάσουμε» το στόχο μας σε μικρά κομματάκια για να μπορούμε και να ελέγχουμε καλύτερα την πρόοδό μας αλλά και να είναι πιο εύκολη η διαχείριση ενός μεγάλου στόχου. Είναι σαν το ανέκδοτο που ρωτάει κάποιος «πως τρως μια φάλαινα;» κι ο άλλος απαντάει «μπουκιά – μπουκιά» .

Ο κάθε στόχος λοιπόν θα πρέπει να σπάσει σε 4 επίπεδα:

1. Το όραμά μου, ο σκοπός της ζωής μου. Είναι ένα στόχος που καθορίζεται από το πως θέλω να ζήσω τη ζωή μου σε κάθε ένα από τους 8 τομείς της. Ένας τέτοιος στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί σε λίγα χρόνια και είναι πολύ πιθανόν η επίτευξή του να διαρκέσει μια ολόκληρη ζωή.

2. Μακροπρόθεσμοι στόχοι. Είναι οι επιμέρους μακροπρόθεσμοι στόχοι που θα μας οδηγήσουν στην επίτευξη του σκοπού της ζωής μας.

3. Μεσοπρόθεσμοι στόχοι. Είναι τα μικρά επιτεύγματα που πρέπει να κατορθώσουμε ώστε να επιτευχθούν οι μακροπρόθεσμοι στόχοι μας

4. Βραχυπρόθεσμοι στόχοι. Είναι μικρά βήματα στα οποία έχουμε σπάσει τους μεσοπρόθεσμους στόχους έτσι ώστε να τους διαχειριζόμαστε πιο αποτελεσματικά.

Ο ψυχολόγος Mihaly Csikszentmihalyi στο βιβλίο Flow:The Psychology of Optimal Experience, γράφει ότι αυτό που μας κάνει να αισθανόμαστε δυνατοί στην ζωή μας είναι οι στόχοι και όχι ο πλούτος, η εξουσία ή το σεξ. Το πάθος για την επίτευξη ενός στόχου, γράφει, είναι το ύψιστο επίπεδο ευχαρίστησης.

 

Στη φετινή διαδικασία στοχοθεσίας ακολουθήστε τα παραπάνω βήματα και σας υπόσχομαι ότι θα εκπλαγείτε από τα αποτελέσματα! Πάντα να έχετε στο νου σας ότι η αποτυχία πολύ συχνά είναι μια καμουφλαρισμένη αντίσταση στην αλλαγή! Τις περισσότερες φορές δηλαδή η αποτυχία οφείλεται σε μια αντίσταση των ανθρώπων να υλοποιήσουν τις απαραίτητες αλλαγές στην συμπεριφορά και τον τρόπο σκέψης τους ώστε να απελευθερώσουν τις δυνατότητές τους.

Ο ρόλος μας ως επαγγελματίες Coaches είναι να ανακαλύπτουμε τους περιοριστικούς μηχανισμούς που προκαλούν την αποτυχία και να αξιοποιούμε τις εσωτερικές δυνάμεις που θα οδηγήσουν στην επίτευξη των στόχων μας!

SOCIAL MEDIA

facebook YouTube Linkedin